Odwiedziny w bibliotece ;)

Ahh... ;) Nie dodawałam ostatnio wielu postów, ale już jutro zamierzam wybrać się do biblioteki i wypożyczyć kilka książek. Chętnie podzielę się z Wami tym, jakie lektury wybrałam. Obecnie kończę czytać książkę Ewy Zaleskiej - " Ja tu jeszcze wrócę ". Już niedługo ukaże się jej recenzja. Pozdrawiam ;)

" Kiedyś na pewno "- Ewa Nowak

W swojej kolejnej książce Ewa Nowak przygląda się decyzjom, tym błahym i tym bardzo ważnym, jakie podejmują dwie przyjaciółki - licealistki, koleżanki Ani Sawickiej, bohaterki powieści Ogon Kici. Kamila i Dorota wiele czasu spędzają razem, dużo rozmawiają, ale czy łączy je prawdziwa przyjaźń, czy może jest to zwykła szkolna znajomość? Obie mają kłopoty w domu, nie układa im się w sprawach sercowych, a na dodatek ich wzajemne relacje zostają poddane ciężkiej próbie. Nie ma tu prostych rozwiązań i odpowiedzi. Dobro i zło wciąż się przeplatają - tak jak w realnym życiu. Bohaterki - podobnie jak każdy - popełniają błędy, ale w końcu umieją się do nich przyznać i zastanowić się nad sobą oraz swoim postępowaniem. I choćby dla owej chwili refleksji warto przeczytać tę książkę.

Kamilę i Dorotę łączy wiele różnych spraw. Dziewczyny przyjaźnią się i obie mają problemy rodzinne. Dorota i jej młodsza siostra, Majka są w większości wychowywane przez dziadków. Mają kochających rodziców, którzy niestety nie za bardzo interesują się swoimi dziećmi. Obydwoje są scenografami i praktycznie w ogóle nie ma ich w domu. W przeprowadzonych z nimi wywiadach, nie wiedzą nawet ile dziewczynki mają lat i czym się interesują. Dorota oprócz tego, że jest niedoceniana przez rodziców, ma dodatkowo wiele kompleksów. Dziewczyna ma wadę zgryzu, postawy, płaskostopie, słabe włosy nie za piękną cerę. Kiedy zaczyna się nią interesować nowy, młody nauczyciel wuefu, wszystkie koleżanki, jak i sama Dorota, nie wiedzą co o tym myśleć. Na umówionym przez chłopaka spotkaniu wychodzi na jaw, dlaczego się nią interesował. Okazuje się, że jest początkującym rehabilitantem i jednym słowem potrzebował królika doświadczalnego. Co innego Kamila, której matka natura nie poskąpiła ani urody, ani sylwetki, ani zdolności. Dziewczyna jest zawodową tancerką, ma wspaniałego chłopaka i ... rodziców, którzy wiecznie się kłócą. Tak, w tym przypadku Kamili szczęście nie dopisało. Dziewczyny bardzo chciałyby zamienić się problemami rodzinnymi. Dorota spragniona zainteresowania rodziców, wolałaby, aby byli pokłóceni, a nawet się rozstali, byleby tylko dawali jej miłość i poczucie bezpieczeństwa. Kamila natomiast chciałaby nadal mieć pełną rodzinę, nawet kosztem braku troski rodziców o nią samą. Na dziewczyny czekają również kłopoty miłosne. Czy to sprawiedliwe, że dziewczyna może wybaczyć chłopakowi zdradę, a odwrotnie już nie? Sami się o tym przekonajcie, sięgając po tę lekturę, bo warto ;)

" Dwanaście prac Herkulesa" - Agata Christie

Poirot planuje spektakularne pożegnanie z zawodem detektywa. Podobnie jak jego imiennik, grecki bohater, pragnie dokonać dwunastu wspaniałych dzieł, które przejdą do historii. Jego siła nie leży w mięśniach, tylko w szarych komórkach: postanawia zatem rozwiązać dwanaście trudnych i zawiłych spraw, które niczym dwanaście prac mitycznego Herkulesa wymagają geniuszu i niemal boskich zdolności.

Lektura trzyma w napięciu. Nie brakuje w niej akcji i zagadek, nad którymi miło samemu pomyśleć. Jest to kryminał detektywistyczny. Książka jak najbardziej warta przeczytania.

"13. poprzeczna"- Małgorzata Gutowska - Adamczyk

Opis wydawcy:

Gdy świat wydaje się kompletnie pozbawiony sensu, a codzienność karmi cię jedynie rozczarowaniami, kiedy nie umiesz znaleźć celu i tłumisz w sobie pragnienie szczęścia, być może w najczarniejszej godzinie odnajdziesz swoją ścieżkę. Agata, Zosia i Klaudia, trzy nastolatki z Anina, są tak różne, że trudno uwierzyć, by ich drogi mogły się kiedyś zejść. Połączy je jednak wspólne marzenie. A wszystko za sprawą pewnego snu. Nowa powieść Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk pokazuje trudne meandry dojrzewania do przyjaźni, poszukiwanie szczęścia oraz nie zawsze różową codzienność nastolatek. 

Moja recenzja:

Rzeczywiście, Zosia, Agata i Klaudia to trzy zupełnie inne światy. Różnią sie między sobą praktycznie wszystkim - wyglądem, zachowaniem, priorytetami w życiu, sytuacją rodzinną czy materialną. Nikt nie przypuszczałby, że tak odmienne dziewczyny mogłyby mieć ze sobą coś wspólnego. A jednak! Całkiem przypadkowo trafiają na wycieczce szkolnej do tego samego pokoju. Zostają, niesłusznie zresztą oskarżone o niewłaściwe zachowanie i muszą odbyć karę. Naprzeciwko domu jednej z dziewcząt wprowadza się pewna rodzina. Okazuje się, że jej członkiem jest dziewczynka w wieku głównych bohaterek, która w skutek wypadku samochodowego zapadła w śpiączkę. Zosia, Agata i Klaudia są zmuszone czytać chorej książki. Początkowo rzeczywiście traktują to jak karę, ale po pewnym czasie zajęcie to sprawia, że dziewczyny zbliżają się do siebie i coraz bardziej zależy im aby dziewczynka się obudziła. tak zapieczętowana przyjaźń przynosi korzyści każdej z bohaterek. Pozbywają się one swych  kompleksów i razem rozwiązują swoje problemy.

Książka naprawdę jest warta przeczytania. Ukazuje odwieczne problemy nastolatek, czyli brak wiary w siebie, rywalizację z rówieśnikami, kłopoty rodzinne i wiele, wiele innych. Polecam miłośniczkom książek obyczajowych ;)

" Kłopoty z nieznajomym " - Kotarska Maja

 Marta, ma nadzieję na miły wieczór w towarzystwie przystojnego bruneta. Nie podejrzewa nawet, że obiekt jej zainteresowań ma wobec niej zgoła inne zamiary. Niewinna z pozoru randka zamienia się w horror, a niebawem zostaje popełnione morderstwo. Wokół Marty zaczynają się dziać różne podejrzane rzeczy, a nieproszeni goście kolejno pojawiają się w jej mieszkaniu, jakby w drzwiach nie było żadnych zamków.  Tajemnice mnożą się w zastraszającym tempie, a zdezorientowana Marta nie potrafi odróżnić wrogów od przyjaciół . Instynkt podpowiada jej, że musi zacząć działać. Ale jak tu się obronić przed niebezpieczeństwem, jeśli nawet nie można nazwać go po imieniu?

Bardzo się cieszę, że odkryłam książki Mai Kotarskiej. "Kłopoty z nieznajomym", to świetna książka, która łączy w sobie odrobinę kryminału, romansu, komedii. Lektura jest przepełniona humorem. Od razu polubiłam główną bohaterkę, Martę oraz jej przyjaciół. Czytało się tak miło, że nie zauważyłam nawet kiedy ją skończyłam. W książce niczego nie brakuje, jest napisana ciekawie i z pomysłem. Polecam wszystkim, bo warto przeczytać ;)

"Pamiętnik" - Nicholas Sparks

Na początku książki poznajemy Noaha Calhouna oraz Allie Nelson. Para jest małżeństwem, ale kobieta cierpi na chorobę Alzheimera i nie pamięta nic ze swojej przeszłości. Mężczyzna, pragnąc, aby ukochana sobie o nim przypomniała, zaczyna opowiadać jej historię wspólnego życia, która jest zapisana w pamiętniku. po wysłuchaniu wspaniałej historii miłosnej, Allie przypomina sobie, że powieść dotyczy ich samych.

''Pamiętnik" to piękna, wzruszająca opowieść o prawdziwej miłości. Nie ukrywam, że jest bardzo, ale to bardzo wzruszająca. Pokazuje jak wielka potrafi być miłość dwojga ludzi.

''Cień bliźniaka" - Zaleska Ewa

 Opis wydawcy:

"  Joanna

Czasami ludzi prześladuje pech! Mój polega na tym, że szukając drugiej połówki ciągle trafiałam na: niedojrzałe, przejrzałe, nadgryzione lub zjedzone prawie doszczętnie. Mam ich już całą kolekcję! Nie mogę się jednak powstrzymać przed dalszym szukaniem. Dzięki tej przypadłości - wyjątkowo poszukując przyjaciółki, a nie partnera - natknęłam się na Piotra. Czy okaże się, że to właśnie on jest tą jedyną dopasowaną do mnie połówką?

Tamara

Pech Aśki jest niczym wobec mojego! Przy niej kręcą się zwykle niewłaściwi faceci, ale przynajmniej się kręcą. Wokół mnie panuje pustka. Jak usiłuję ją zapełnić? A jak myślicie? Umilam sobie czas alkoholem sączonym w gronie przyjaciół lub eklerkami zjadanymi w samotności. A, i jeszcze podobno tańczę na stole. Te wyjątkowe umiejętności i moja mama, oczywiście, sprawiły, że pojawił się w mojej okolicy mężczyzna. Wygląda, hm, apetycznie, ale czy będzie "smaczny”?

Elżbieta

Dziewczyny nie zdawały sobie sprawy, czym jest prawdziwy pech! Po tym co przydarzyło się mnie zweryfikują swoje poglądy. Ja na ich temat nie muszę - obydwie są wspaniałe! One

i mój ukochany mąż. Oby tylko udało nam się wszystko poukładać od nowa. Życzcie nam dużo szczęścia! "

 Książka opowiada o perypetiach trzech przyjaciółek. Joanna i Tamara szukają mężczyzn życia, aczkolwiek nie za bardzo im to wychodzi. Elżbietę poznajemy, kiedy ta jest w podróży poślubnej z mężem Pawłem. Para zatrzymuje się w pięknym hotelu we Włoszech. Zakochani chodzą na plażę, pływają, zwiedzają. Nic przyjemniejszego. Tym bardziej, że Ela dowiaduje się, iż jest w ciąży i wspólnie z mężem bardzo się cieszą. Sielanka kończy się, kiedy zaczynają się dziać dziwne, podejrzane rzeczy. Wynajęty domek młodego małżeństwa zostaje przez kogoś brutalnie przeszukany. następnie w drodze powrotnej do domu, pary uczepia się jakiś natarczywy kierowca. Kiedy robią sobie postój, Ela ginie w niewyjaśnionych okolicznościach razem ze wspólnym samochodem. Mąż wraca do domu autostopem. Informuje o tym zajściu dwie najlepsze przyjaciółki żony i rodziców. Przy długiej rozmowie okazuje się, kto mógł uprowadzić Elę. Rodzice Pawła opowiadają historie swojej młodości. Okazuje się, że razem z Pawłem na świat przyszedł jego brat bliźniak, Kajetan. Niestety rodzice nie mogli zatrzymać ich obu, ponieważ Kajetan miał być upośledzony psychicznie, a ich nie stać było na utrzymanie dwójki dzieci, tym bardziej, że jeden miał być chory. Małżeństwo oddało dziecko młodej lekarce, która bardzo kochała dzieci. Kiedy Kajetan, będąc już dorosły, dowiedział się o wszystkim, uciekł z ośrodka opiekuńczego. Zebrani nie tracą czasu. Podejrzewają o porwanie nikogo innego, jak właśnie nieznajomego brata bliźniaka. Wbrew ostrzeżeniom policji, przyjaciele rozpoczynają poszukiwania na własną rękę. W międzyczasie dwie pozostałe bohaterki znajdują miłość swego życia. Wszystko kończy się dobrze, choć chyba zależy dla kogo ;)

Muszę przyznać, że nie spodziewałam się tak świetnej książki. Myślałam, że będzie to taka zwykła obyczajowa lektura. Owszem, była, ale tylko na początku. Dawno nie czytałam już książki, która tak trzymałaby w napięciu. Wydaje mi się, że nic w niej nie brakuje. Mimo  dreszczyku emocji, książka miejscami jest wręcz komiczna. Tok myślenia i język bohaterów jest wprost fenomenalny. Polecam z całego serca !!! ;)

"Jeśli zostanę" - Forman Gayle

Opis wydawnictwa :

Mia straciła wszystko. Czy miłość pokona śmierć? Po tragicznym wypadku, w którym zginęli jej najbliżsi, Mia trwa w stanie dziwnego zawieszenia. Musi podjąć decyzję, czy walczyć o odzyskanie przytomności, czy też poddać się i umrzeć. Próbując rozstrzygnąć ten dylemat, , wspomina dotychczasowe życie. Poruszająca książka o dającej wsparcie rodzinie, przyjaźni, samotności i znajdowaniu swego miejsca na ziemi, o umiejętności żegnania się z przeszłością i przyjmowania tego, co nadchodzi. „Jeśli zostanę” opowiada o potędze miłości i wyborach, których każdy z nas musi dokonać.

Na początku poznajemy główną bohaterkę i jej rodzinę. Przy śniadaniu organizują sobie oni wspólny dzień. Chcą wybrać się do swoich przyjaciół. Niestety jadąc samochodem, uderza w nich auto ciężarowe. Rodzice dziewczyny giną na miejscu. Młodszy braciszek Mii jest ciężko ranny, a ona sama wpada w śpiączkę. Dziwne jest jednak to, że Mia widzi wszystko co się wokół niej dzieje, ale jej samej nikt nie zauważa. Dziewczyna zaczyna przypominać sobie różne chwile ze swojego życia. Chwile spędzone z rodziną, przyjaciółką - Kim oraz ze swoim chłopakiem - Adamem. Mia krążąc niewidzialnie po szpitalu dowiaduje się, że jej brat nie przeżył wypadku. Bohaterka również decyduje się odejść. Im częściej myśli o tym, że nic jej już nie zostało, tym bardziej jej stan cielesny się pogarsza. Kiedy jednak Adam dowiaduje się o wypadku, rezygnuje ze swojego własnego koncertu i przyjeżdża do swej miłości. To właśnie jego przemowa wywołuje na Mii tak ogromne wrażenie, że nie mając nawet o tym pojęcia, budzi się ze śpiączki.

Piękna książka, która wzrusza do łez. Daje wiarę na to, że istnieje prawdziwa miłość, ale także zmusza nas do tego, abyśmy potrafili docenić to co mamy.

''Bardzo biała wrona" - Ewa Nowak

Książki Ewy Nowak kocham od zawsze i zawsze będę je wszystkim polecać. Z każdej z nich możemy wywnioskować wiele mądrości przydatnych do dalszego życia. Powieści tej autorki uzależniają. Są to głównie książki obyczajowe. Przedstawiają historię głównie całej rodziny, lub kilku rodzin. Główną bohaterką "Bardzo białej wrony" jest Natalia - miła, spokojna i dobrze wychowana licealistka. Dziewczyna poznaje Norberta - chłopaka pozornie pochodzącego z dobrej rodziny. Natalię ujmuje w nim jego niesamowita opiekuńczość. Chłopak robi jej nawet kanapki do szkoły. Niestety ta 'opiekuńczość' powoli przeradza się w chorobliwą wręcz zazdrość, a ta z kolei w przemoc. Z początku jest to głównie przemoc psychiczna. Dziewczyna staje się przy swoim ukochanym przestraszoną, szarą myszką. Norbert sprawia, że Natalia nie ma nawet do kogo odezwać się na szkolnym korytarzu. Dodam jeszcze, że chłopak miał nieprzyjemne dzieciństwo, ale czy to daje mu pozwolenie na znęcanie się i podnoszenie własnej samooceny kosztem psychiki drugiego człowieka?

Wspaniała powieść, którą pochłania się dosłownie w jeden wieczór. Ukazuje ona toksyczny związek między dwojgiem młodych ludzi. "Autorka z właściwą sobie przenikliwością wskazuje całą masę symptomów, które w zdrowym związku dwojga ludzi pojawić się po prostu nie mogą. Każda dziewczyna, która marzy o prawdziwym uczuciu, powinna po tę powieść sięgnąć - choćby po to, by zrozumieć, od jakich chłopców lepiej trzymać się z daleka i jak nie dać sobie zrobić krzywdy."

''Czynnik miłości" - Anna Łacina

 Książka lekko opiera się na "Zmierzchu". Ale tylko lekko! ;) Główna bohaterka, Patrycja jest niesamowicie zapatrzona w Edwarda. Marzy o miłości rodem z tej powieści. Niestety przypuszcza, że takie rzeczy zdarzają się tylko w książkach. W codziennym życiu Patrycja zmaga się z despotycznym ojcem, który zawsze lepiej wie, co jest dla córki dobre, z zabieganą mamą i problemami w szkole. Dodatkowo jej najlepsza koleżanka zakochała się w tajemniczym poecie poznanym przez internet. O dziwo w życie bohaterki wkracza ktoś, kto niesamowicie przypomina wspomnianą, wampirzą postać. Eryk charakteryzuje się tą samą  bladą cerą, podkrążonymi oczami i nieziemską urodą. Chłopak wprowadza się w domku obok, więc dziewczyna codziennie może go obserwować. Przez przypadek dowiaduje się pewnych informacji, które rozumuje zbyt opacznie. Myśli, że odkryła 'sekret' chłopaka, który mimo wszystko zachowuje się dziwnie. Tak naprawdę na wygląd chłopaka wpływa choroba krwi, z którą przyszło mu żyć. Czy dziewczyna mimo wszystko będzie w stanie w pełni zaakceptować chłopaka? Ja już wiem, a Wy musicie przeczytać ;) A polecam bardzo gorąco.

Książka naprawdę bardzo mi się podobała. Czytało się ją całkiem lekko. Jest napisana młodzieżowym językiem, więc idealnie odbierze ją młodzież. Porusza zwykłe, codzienne problemy, ale także chorobę, która dla wielu z nas również okazuje się codziennością. Uważam, że warto ją przeczytać. Uczy nas, że każdy ma jakieś wady, słabości. Ukazuje również, jak wielka potrafi być prawdziwa miłość. Polecam ;)

"Ostatnia piosenka"- Nicholas Sparks

Najpierw obejrzałam film, bo ktoś mi go polecił. Spodobał mi się tak bardzo, że włączyłam go sobie trzy razy ;) Jakiś miesiąc później, będąc w bibliotece zapytałam się pani bibliotekarki, czy mogłaby polecić mi coś fajnego. Odparła : ,,Och słoneczko, zobacz sobie tę książeczkę. Dopiero co obłożyłam" ;D

Muszę przyznać, że cieszyłam się niemiłosiernie, kiedy zauważyłam tytuł i autora. Jak to zawsze zwykle bywa, film różnił się od książki. Brakowało w nim kilku szczegółów i niektóre sytuacje zostały troszkę zmienione. Ale nie odbiegajmy tu od tematu, bo mam recenzować wersję pisaną ;) Główną bohaterką jest siedemnastoletnia Ronnie Miller, której rodzinę ojciec porzucił kilka lat temu i przeprowadził się do małego miasteczka w Północnej Karolinie. Zraniona dziewczyna nie przyjmuje faktu o rozwodzie rodziców. Zaczyna nienawidzić ojca za to, że zostawił ją i jej młodszego brata, a w szczególności ich mamę. Ronnie nie utrzymuje kontaktów z ojcem i nie chce mieć z nim nic wspólnego, jednak nieoczekiwanie matka dzieci wysyła rodzeństwo na wakacje do nowego domu ojca. Ronnie musi się z tym pogodzić ale robi wszystko, żeby uprzykrzyć ojcu życie. Poznaje tam wiele nowym osób - dobrych, jak i tych, którzy mają nieco inne intencje...

W tej niewielkiej, szarej mieścinie, jak uważa Ronnie, dziewczynę spotyka również wielka miłość. Układa się jej coraz lepiej. Nie czuje już nawet takiej nienawiści do ojca. Jednak jak to w życiu bywa, nic dobrego nie trwa wiecznie. Ronnie dowiaduje się, dlaczego musiała odwiedzić ojca razem z bratem. Okazuje się, że jest on śmiertelnie chory i nie zostało mu wiele czasu. Wychodzi też na jaw, że to nie z jego winy rodzina uległa rozbiciu, ale to właśnie mama chciała ułożyć sobie życie z nowym mężczyzną. Dziewczyna żałuje tych straconych lat. Aby zrobić coś dla niego, dokańcza jego nową piosenkę i powraca do gry na fortepianie. Tydzień później ojciec umiera.

No cóż, właśnie dlatego tytuł nosi nazwę ''Ostatnia piosenka''. Płakałam jak bóbr, nie tylko przy samej końcówce, ale w wielu momentach. Kiedy w którymś momencie brat wszedł do pokoju i zobaczył mnie w takim stanie oniemiał z wrażenia. Kiedy jednak dowiedział się, że to przez lekturę, po prostu mnie wyśmiał ;)

No ale ja już taka jestem. Książka jest bardzo wzruszająca, piękna. Daje też dużo do myślenia, dlatego uważam, że każdy, nawet chłopaki powinni ją przeczytać. Pokazuje, jak nienawiść potrafi przeistoczyć się w miłość. Gorąco polecam!

"100 czystych stron" - Masarotto Cyril

"Po śmierci ukochanego dziadka bohater otrzymuje w spadku po nim jedynie pusty, niezapisany w środku zeszyt, podczas gdy cały realny majątek trafia w ręce jego sióstr bliźniaczek. Niepocieszony, wyrzuca go do kosza. Okazuje się jednak, że niepozorny zeszyt to wielki skarb pozostający w rodzinie od pokoleń i posiadający magiczną moc- dzięki niemu można podróżować w czasie. Wystarczy na jednej ze stu pustych stron zapisać jakieś wspomnienie, aby w jednej chwili przeżyć je od nowa. Magia zeszytu działa tylko na jednego potomka aktualnego właściciela, w linii prostej. dzięki zeszytowi mężczyzna przeżywa ponownie niektóre magiczne chwile z przeszłości. W jego dość uporządkowane życie wkracza w końcu odrobina szaleństwa, radość, nowa dziewczyna i - co najważniejsze - miłość. Ale później sprawy się komplikują - też za sprawą zeszytu..."

Muszę przyznać, że po książce nie spodziewałam się wiele. Zaczęłam ją czytać bez żadnej nadziei, że może okazać się genialna. Na szczęście myliłam się, bo jest rewelacyjna. Ostatnio czytałam raczej same romansidła i mimo, że w książce Massarottiego występuje wątek miłosny, to większą uwagę skupia się głównie na magicznym zeszycie i wspomnieniach głównego bohatera. Zastanawia się on nad swoim życiem, które nie było do końca idealne. Książka jest naprawdę godna polecenia. Od pierwszej strony lekko i miło się ją czyta ;)

"Wystarczy, że jesteś" - Małgorzata Gutowska-Adamczyk

''Wystarczy, że jesteś" to z pewnością książka dla dziewczyn, które nie wierzą w siebie. Mamy w niej do czynienia z Weroniką, licealistką, którą cechuje ogromny pesymizm. Nastolatka nie wierzy, że może spotkać ją w życiu cokolwiek dobrego. Namiętnie czyta "Zmierzch" i marzy o wielkim, gorącym uczuciu. W szkole znajomi uważają ją raczej za kujonkę. Jest im potrzebna tylko wtedy, kiedy nie odrobili pracy domowej, czy nie nauczyli się na sprawdzian. Dziewczyna prowadzi blog, na którym opisuje wymyślonego przez siebie chłopaka. Pewnego dnia Weronika, jadąc pociągiem do babci, nawiązuje kontakt z młodym, początkującym aktorem. Niestety chłopak nie okazaje się 'Edwardem'. Dziewczyna ma jednak oparcie w innym przyjacielu, przyjacielu, który bardzo ją kocha. Co jednak, jeśli jego choroba zwycięży i rozdzieli młodych? Czy Weronika okaże się wystarczająco dorosła i silna aby kontynuować to uczucie?

"Powieść Małgorzaty Gutowskiej-Adamczyk opowiada o dojrzewaniu do miłości, potrzebie kochania i bycia kochanym, pierwszych rozczarowaniach oraz trudnej drodze do zrozumienia, co jest naprawdę wartościowe."